خلف وعده انجام ندادن

عکس العمل خدا در کتابش قرآن: از آنجا که هر وقت مریضی ای روحی پیدا نمودیم، خواندن قرآن شفا بخش هست، عکس العمل خدا در طول زندگی: از آنجا خدا در کارهامون پیداست و با ما در رابطه پنهانی است که عکس العمل عمل خود را، از خود او، حس و لمس می نماییم، اگر خواستیم عکس العملی که او نشان می دهد را متوجه شویم. اگر کسی به طرف دیدن دست خدا در کارها رفت، آن را می یابد، که اگر کافران و کسانی دنبال دیدن این دست نرفتند و دیدند زندگی همین طوری می چرخد، ولی این دست، بوده هست، عکس العمل با خدا: این نشانه، قویترین نشانه جهت تثبیت ایمان خود با خدا بوده هست: اگر عملی را در محضر خدا کردی، جواب آن را می دهد، و هست که جواب را دهد (جهت آوردن نشانه بر کافران!). پس چقدر خوب که در حضور این اطمینان، زندگیمان را انجام دهیم و پیش ببریم... از طرفی بدانیم که خدا بسیار حساس است و جز با عمل تواضع و شکرگزاری و قدردانی و نظایر آن، نمی شود در محضر او قرار گرفت... نوشته شده توسط کتایون شفیعی در ساعت 14:18 | لینک | خلف وعده انجام ندادن...

توانهای علمی در نهاد، در راه خدا هستند، که آنها را بررسی می کنیم: ... انقدر زیبا و منظم و مرتب حین نماز می گوییم: بحول الله و قوّته أقوم و أقعد... و پا می شویم. توان زیبا و منظم و مرتب در نماز. ... انقدر نظم کائنات، جدّی و دقیق و اساسی است و مو لا درزش نمی رود. توان جدی و دقیق و اساسی در همه جا. ... انقدر در تنهایی ساکت، می شود به طولانی بودن بازه زمان و عمر داشتن، شک ننمود و مطمئن شد... که احتمالهای بودن، انقدر برای آدم زیاد میشوند در گذر زمان در بازه طولانی سکوت و سکون و تنهایی، که احتمال نداشتن عمر به زیر خط صفر می رسد، و بلکه برعکس، آدم می بیند چقدر عمر داشته و دارد! توان شهود و اطمینان و کشف در ما در راه خدا. ... در این همه توانهایی که بی علم مانده اند: چرا من گاها نابینا از شهود زیبایی و نظم و ترتیب و دقت و جدّی بودن و اطمینان و ... شده، گاها «شک» می کنم که فلان علم که حاکم است را می توانم ببینم و داشته باشم؟! وقتی توانهایی نداریم، یا تواناییهایی داریم که جهت و علم ندارند، چه کنیم؟ توانهایی که باید در راه خدا قرار گیرند: که به همین منظور هم، این همه را قرار داده بود که آنها را در راه خدا قرار دهد. چگونه؟... همین که می خواهیم آنچه داریم در راه درست و حقیقی قرار بگیرد، آنچه در آدم پیش می آید، مثلا احساس کردن توانی در دستان، پیش بیاید، را باهاش به ذکر و تسبیح می پردازیم، ...، و خلف وعده انجام ندادن...

وقتی در دوره و زمونه ای قرار داریم که هر کسی بیش از همیشه، حواسش را پرت همسرش می نماید که با وجود اینچنین کفرهایی، حداقل در این دوره و زمونه دانسته ایم همین جوری یه چیزی بوجود نمیاد و چقدر فکر، پشتش داره و یقینا خدایی آن را آفریده... ! و در این دوره و زمونه، بهتر میشود مؤمن تر شد. اونوقت میشود به جای گذاشتن وقت با همسری که می دانیم هدف نیست، وقت را با معشوق حقیقی گذاشت... آنگاه توقع داریم که حتی جای همسر را، حتما، برای آدمیزاد هم پر کند. که راه حقیقی، این است.

که غیبت این دوره و زمونه جایز نیست دیگر!

خلف وعده انجام ندادن...

جهان همین جوری بوده!؟ آیا پس نمی بینیم که اگر همین طوری هست، این همه چیز در اطرافمان آنقدر هر یک قاعده مند بوده، قاعده مندی اش در حدّ اعلی است اگر بفهمیم، که اگر همین جوری و بی خالق بوده باشند، این همه بسیار زیاد نظم، آنچنان آشوبی پیدا میکرد که سنگ روی سنگ بند نمیشد... ؟! اینچنین هماهنگی منظم خارق العاده بزرگی در نظم، فقط یک دست واحد عظیم قادر می طلبد... آنگونه که نظم جوهرها و باطن ها انقدر زیاد است که اگر این هماهنگی نبود، همه چیز از هم می پاشید... ! اگر هم زلزله و بلایای طبیعی که بفرض، ضد این هماهنگی بودند را بخواهیم بپرسیم، آنها استثنائهایی در برابر این همه بیشتر نظم بودند که چون نظم، بیشتر حاکم است در مسیر همان نظم تعبیر می شوند، نه بی نظمی! مثلا به غیر دلایلی مثل بحق بودن نظمهای معنوی (بهلاکت رسیدن اقوامی به هر دلیل و ...)، این نظم بحق کائنات که قدرت خدا انقدر زیاد است که حتی چنین بی نظمی هایی مثل زلزله، در برابر قدرت خدا بسیار کم است و این قاعده که به این همه بیشتر، وجود قدرت دست خدا و غالب بودنش پی ببریم. نه با وجود این استثنائها به وجود بی نظمی مطلق در کائنات پی ببریم!!! که با این وجود بی نظمی، باز، نظم، غالب است را ببینیم... خلف وعده انجام ندادن...

ناراحتیم از اینکه مبادا یه وقتی، از بین برویم و دیگر وجود نداشته باشیم!

حال، اگر بفرض محال چنین باشد، در نظر بیاوریم چون موجوداتی هستیم حالا که نیستند یا اصلا بوجود نیامده اند... در این صورت مثلا من جای موجودی که نیست قرار بگیرم و ببینم که نیستم...! "پس، می بینم حال که هستم"، و لذا هر موجودی که حتی فکر می کند نیست، هم هست... چون خدا همیشه بوده و هست، ما هم از هستن هستیم و وجود نداشتن، معنی ندارد... چون برای خدا وجود نداشتن، معنا ندارد.

خلف وعده انجام ندادن...

شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۶ کتاب خدا قرآن مثل فرمول دقیق است. اگر یک واژه، مثلا واژه "امر"، در یکجا به معنایی بکار رفته، در این همه سرتاسر آیات دیگر قرآن هم دقیقا به همین معنی بکار رفته! یا واژه "حق"... یا این همه واژه دیگر. به طوریکه اگر مثلا واژه امر را در یکجا یک معنایی در آن دیدیم، در سرتاسر جاهای قرآن، همین سیطره و گستره مفهومی، بوده و آیات راجع به امر، در همین گستره، هم را تأکید می نمایند! انقدر دقیقند همگی با هم. و انقدر مثلا اگر یک واژه را گمراه بودیم، فرمول سرتاسر قرآن، ما را هدایت می کند! نوشته شده توسط کتایون شفیعی در ساعت 11:59 | لینک | خلف وعده انجام ندادن...

نمی توانست جهان، خودش بوجود آمده باشد، محاله، که حالا هم بگیم جهان خودش بوده و هست! مگر از درونمان تا بیرونمان غیر از خدا هم هست؟! مگر خودم چه جوری وجود داشته ام، که حالا اینقدر هم ادعامون میره که جهان، خودش بوجود آمده! مگر انسانهای به این گسسته ای، چه توانایی ای داشته اند که اینها را ایجاد کنند!؟ اصلا مگر تو بخود بودی!؟ که حالا تصمیم بگیری هم که اتفاقی بوجود آمده ای!؟ مگر تو صاحب صلاحیت هستی در این زمینه ها اظهار نظر کنی، وقتی از نطفه بدبو بوجود آمده ای؟! اونوقت سخن کسانی مثل داروین که خودشون هم می گویند از منطق خودشون می گویند را گوش میدهی، نه سخن کسی مثل پیامبر که خودشون می گویند از طرف خدا می گویند را؟! به جز، قرآن و دینی که بگوید از طرف خدا آمده، چه ابهامی جهت تمسک بوجود بیاید، وقتی پیامبرمون می گویند بشری بیشتر نیستند و آنچه از غیب می گویند لذا حقیقی است... نه حرف کسانی که می گویند جهان خودش بوجود آمده را! جنبه فاعلی جهان خدا... جهان نمی توانست خودش بوجود آمده باشه، هیچ چیزی در جهان... خلف وعده انجام ندادن...

وقتی برآمده از بزرگی خدا، به مقدارِ زیادِ سر و صداها در مخلوقاتش پی می بریم، که این سر و صداها به این دلیل زیاد هستند که مقدار خدا بزرگ است، در سکوت ها و سکون ها و فضاهای خالیِ نبودها و قرارِ زمین، به مقدار بینهایت زیاد بزرگی خدا پی می بریم، که از آن وقتهایی که بیش از حد می توانست بسیار سر و صدا کند، پتانسیلهای خاموش را می بینیم! چون خدا بینهایت بزرگ است، پس تاریکیها و سکونها و قرارها، حتما پتانسیلهای خاموش بینهایت خدا، از لحاظ علم و از هر لحاظ دیگر هستند... در عمق سیاهی شب، غوطه و غرقه شویم... شب یلداتان پیشاپیش مبارک! خلف وعده انجام ندادن...

می گویند چرا شرّ و بدی را خدا آفریده؟!

در جواب، باید گفت آنها غافلند از اینکه قدرت و پتانسیلهای خدا انقدر بزرگ و بینهایت است که بدی، فقط یک نوع «پروندن» در مقابل این همه توانایی او بوده است... پس، از بدی، فکر نکنیم از ناتوانی بوده است، یا فکر کنیم بدی باید وجود داشته باشد تا خوبی پیدا باشد! اینها توجیهات هستند. بلکه از روی قدرت والای خدا در دیگر جاها، بایستی به قادری خدا در پتانسیلهایش، که بینهایت بیشتر از، خلق بدی است پی برد.

از آفرینشِ دیگرْ چیزها، این قدرت، پیداست...

خلف وعده انجام ندادن...

خداوند بی نیاز است. وگرنه از این همه پتانسیلهای خزائن زمین و آسمانها، عطاهای بینهایتش را بیرون می ریخت، بیشتر از این بیشمار نعمتی که هم اکنون داریم... کاش ما بندگان، هم را اذیت نمی کردیم و اهداف باطل سیاسی و خودخواهی و ... نداشتیم، تا علمی از این کلمات خدا به جای خدای بی نیاز و برای خدا استخراج می نمودیم، پتانسیل و کلماتی که فرموده اگر دریاها مرکّب شوند و درختان قلم، باز از عهده نوشتن آن بر نمی آیند... ... این اختیار خدادادی ما است که با آن میشود محرّکه برای خدا باشیم و با خواستن درست ما از خدا، از خزائنش بیرون بریزد... ان شاء الله تعالی. خلف وعده انجام ندادن...